Creatinine
آزمایش کراتینین آزمایشی است که میزان کراتینین، یک محصول زائد حاصل از متابولیسم عضلانی، را در خون اندازهگیری میکند. کلیهها وظیفه اصلی فیلتر کردن کراتینین از خون و دفع آن از طریق ادرار را بر عهده دارند. بنابراین، سطح کراتینین خون میتواند نشاندهنده کارایی کلیهها باشد.
اطلاعات نمونهگیری
نوع نمونه: سرم ، پلاسماي هپارينه، پلاسماي EDTA حجم نمونه لازم: سرم:١ميلي ليتر / پلاسما:٢ميلي ليتر معیار رد نمونه: هموليز، ايکتريک، ليپميک آمادگی لازم قبل از نمونهگیری: پرهيز از مصرف داروي نفروتوکسيک
اهمیت بالینی
ارزیابی عملکرد کلیوی : افزایش سطح کراتینین معمولاً نشاندهنده کاهش نرخ فیلتراسیون گلومرولی (GFR) و در نتیجه کاهش عملکرد کلیه است. تشخیص و پیگیری بیماریهای کلیوی : آزمایش کراتینین برای تشخیص بیماریهای کلیوی مانند نارسایی حاد و مزمن کلیوی، گلومرولونفریت و بیماریهای پلیکیستیک کلیه استفاده میشود. نظارت بر درمان : آزمایش کراتینین برای ارزیابی پاسخ به درمان بیماریهای کلیوی و پیگیری پیشرفت بیماری به کار میرود. ارزیابی خطر: افزایش سطح کراتینین میتواند نشاندهنده افزایش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی عروقی باشد.
تفسیر نتیجه
محدوده طبیعی: محدوده طبیعی کراتینین بسته به سن، جنس، نژاد و روش آزمایشگاهی متفاوت است. افزایش سطح کراتینین: افزایش سطح کراتینین معمولاً نشاندهنده کاهش عملکرد کلیه است. کاهش سطح کراتینین: کاهش سطح کراتینین معمولاً نشاندهنده کاهش توده عضلانی یا سایر عوامل است.
محدودیتها و نکات تکمیلی
عدم اختصاصیت: افزایش سطح کراتینین میتواند دلایل مختلفی داشته باشد و به تنهایی برای تشخیص قطعی بیماری کافی نیست. تأثیر عوامل دیگر: سن، جنس، نژاد، توده عضلانی و برخی داروها میتوانند بر سطح کراتینین تأثیر بگذارند.