Anti Endomysial Ab (IgG)
آزمایش Anti-Endomysial Ab (IgG) برای شناسایی آنتیبادیهای ضد اندومیزیال (Anti-Endomysial) نوع IgG در خون انجام میشود. این آنتیبادیها به پروتئینهای موجود در دیواره روده حمله میکنند و معمولاً در افراد مبتلا به سلیاک و اختلالات خودایمنی رودهای دیده میشوند. این آزمایش مشابه با آزمایش Anti-Endomysial Ab (IgA) است، اما بهجای نوع IgA، به آنتیبادیهای نوع IgG میپردازد که ممکن است در برخی افراد با علائم سلیاک بیشتر قابل شناسایی باشد.
اطلاعات نمونهگیری
نوع نمونه: سرم ، پلاسماي EDTA حجم نمونه لازم: ١ميلي ليتر معیار رد نمونه: هموليز، ايکتريک، ليپميک
اهمیت بالینی
آزمایش Anti-Endomysial Ab (IgG) در تشخیص سلیاک و پیگیری درمان آن کاربرد دارد. این آزمایش بهویژه برای افرادی که نتایج آزمایش IgA آنها منفی است، میتواند مفید باشد. همچنین این آزمایش برای ارزیابی اختلالات خودایمنی رودهای و شناسایی واکنشهای ایمنی در برابر گلوتن استفاده میشود.
تفسیر نتیجه
نتیجه مثبت: معمولاً نشاندهنده وجود سلیاک یا اختلالات خودایمنی مرتبط است. این نتیجه میتواند تاییدی بر تشخیص سلیاک در افرادی باشد که سطح IgA پایین دارند. نتیجه منفی: بهطور کلی، نتیجه منفی به معنی عدم وجود سلیاک یا اختلالات مشابه است، اما ممکن است در مراحل ابتدایی بیماری نیز منفی گزارش شود.
محدودیتها و نکات تکمیلی
نتایج منفی کاذب: در برخی موارد، این آزمایش ممکن است نتیجه منفی بدهد حتی اگر بیماری سلیاک وجود داشته باشد. تأثیر داروها: مصرف داروهای خاص میتواند بر نتایج آزمایش تأثیر بگذارد. ضرورت آزمایشهای تکمیلی: این آزمایش بهطور مستقل نمیتواند تشخیص قطعی را ارائه دهد و نیاز به آزمایشهای تکمیلی مانند آزمایشهای بیوپسی روده یا آزمایشهای گلوتن دارد.