Anti Pemphigus Ab (IgG)
آزمایش Anti Pemphigus Ab (IgG) به بررسی وجود آنتیبادیهایی در خون میپردازد که علیه پروتئینهای چسبنده بین سلولهای پوستی ایجاد میشوند. این آنتیبادیها میتوانند نشانهای از بیماری خودایمنی پمفیگوس ولگاریس یا سایر انواع پمفیگوس باشند. پزشکان این تست را برای تأیید تشخیص در بیماران با ضایعات پوستی مزمن و مقاوم به درمان درخواست میدهند. از همان ابتدا، آزمایش Anti Pemphigus Ab (IgG) در تشخیص قطعی اختلالات تاولی اهمیت زیادی دارد.
اطلاعات نمونهگیری
نوع نمونه: سرم حجم نمونه لازم: ١ ميلی ليتر معیار رد نمونه: هموليز-ليپميک – ايکتريک
اهمیت بالینی
این آزمایش به پزشک کمک میکند تا بین ضایعات پوستی با منشاء خودایمنی و سایر بیماریهای پوستی تفاوت قائل شود. در بیماران مبتلا به پمفیگوس، آنتیبادی IgG باعث جدا شدن سلولهای اپیدرم از هم میشود و تاولهایی دردناک ایجاد میکند. با استفاده از آزمایش Anti Pemphigus Ab (IgG)، امکان تشخیص سریعتر، شروع درمان مؤثرتر و مانیتورینگ پاسخ بیمار به درمان فراهم میشود.
تفسیر نتیجه
نتایج مثبت آزمایش به معنی وجود آنتیبادیهای اختصاصی علیه دسموگلئین است و نشاندهنده فعالیت بیماری پمفیگوس محسوب میشود. هرچند شدت بیماری با غلظت آنتیبادی ارتباط مستقیم دارد، اما پزشکان باید نتیجه را در کنار علائم بالینی، بیوپسی پوست و پاسخ به درمان تفسیر کنند. نتایج منفی همیشه به معنای نبود بیماری نیست و گاهی در مراحل ابتدایی بیماری نتیجه منفی مشاهده میشود.
محدودیتها و نکات تکمیلی
عدم توانایی در افتراق دقیق بین انواع مختلف پمفیگوس احتمال منفی کاذب در مراحل اولیه یا در بیماران تحت درمان با ایمونوساپرسورها نیاز به آزمایشهای تکمیلی مانند بیوپسی پوست برای تأیید تشخیص عدم کاربرد در مانیتورینگ دقیق شدت بیماری به تنهایی