لوگوی آزمایشگاه پاتولوژی پایش اکسینآزمایشگاه پاتوبیولوژی پایشدقت امروز، سلامت فردا
بازگشت به فهرست آزمایش‌ها
راهنمای آزمایش

ASCA (IgG)

آزمایش ASCA (IgG) سطح آنتی‌بادی‌های ضد ساکارومایسس سرویزیه از نوع ایمونوگلوبولین G (IgG) را اندازه‌گیری می‌کند. این آزمایش در تشخیص بیماری‌های التهابی روده (IBD)، به‌ویژه بیماری کرون، کاربرد دارد. آنتی‌بادی ASCA (IgG) در بیماران مبتلا به کرون بیشتر دیده می‌شود و می‌تواند به افتراق این بیماری از کولیت اولسراتیو کمک کند.

اطلاعات نمونه‌گیری

نوع نمونه: سرم حجم نمونه لازم: ١ميلي ليتر معیار رد نمونه: هموليز- ايکتريک- ليپميک

اهمیت بالینی

بررسی ASCA (IgG) برای تشخیص و ارزیابی شدت بیماری کرون اهمیت دارد. در بیماران مبتلا به کرون، سطح این آنتی‌بادی افزایش می‌یابد، درحالی‌که در کولیت اولسراتیو معمولاً منفی است. اندازه‌گیری هم‌زمان ASCA (IgA) و ASCA (IgG) دقت تشخیصی را افزایش می‌دهد.

تفسیر نتیجه

سطح بالای ASCA (IgG) احتمال ابتلا به بیماری کرون را افزایش می‌دهد، اما تشخیص قطعی تنها با این آزمایش امکان‌پذیر نیست. بررسی هم‌زمان ASCA (IgA) و pANCA به تشخیص دقیق‌تر کمک می‌کند. سطح پایین یا منفی بودن این آنتی‌بادی، احتمال ابتلا به کولیت اولسراتیو یا بیماری‌های غیرالتهابی روده را مطرح می‌کند.

محدودیت‌ها و نکات تکمیلی

نتایج مثبت قطعی‌کننده بیماری کرون نیستند و باید با سایر تست‌ها مقایسه شوند برخی افراد سالم ممکن است ASCA مثبت داشته باشند عوامل ایمنی و دارویی می‌توانند سطح این آنتی‌بادی را تحت تأثیر قرار دهند