لوگوی آزمایشگاه پاتولوژی پایش اکسینآزمایشگاه پاتوبیولوژی پایشدقت امروز، سلامت فردا
بازگشت به فهرست آزمایش‌ها
راهنمای آزمایش

ASO

آزمایش ASO یا آنتی‌استرپتولیزین O، سطح آنتی‌بادی‌های تولیدشده توسط بدن علیه سم استرپتولیزین O را که توسط باکتری استرپتوکوک گروه A تولید می‌شود، اندازه‌گیری می‌کند. این باکتری می‌تواند عفونت‌هایی مانند گلودرد استرپتوکوکی، تب مخملک و عفونت‌های پوستی را ایجاد کند. آزمایش ASO به‌ویژه در شناسایی عفونت‌های استرپتوکوکی قدیمی و تشخیص عوارض بعد از آن، مانند تب روماتیسمی و گلومرولونفریت، کاربرد دارد.

اطلاعات نمونه‌گیری

نوع نمونه: سرم حجم نمونه لازم: ١ميلي ليتر معیار رد نمونه: هموليز،ايکتريک،ليپميک آمادگی لازم قبل از نمونه‌گیری: آنتي بيوتيک ها و کورتيکو استروئيدها ممکن است سطح ASO را کاهش دهند

اهمیت بالینی

آزمایش ASO به پزشکان کمک می‌کند تا از وجود عفونت استرپتوکوکی قبلی و میزان واکنش ایمنی بدن آگاه شوند. سطح بالای ASO در خون نشان‌دهنده پاسخ ایمنی بدن به عفونت استرپتوکوکی است. این آزمایش معمولاً برای شناسایی عوارضی مانند تب روماتیسمی و گلومرولونفریت که می‌توانند پس از عفونت‌های استرپتوکوکی بروز کنند، انجام می‌شود.

تفسیر نتیجه

بازه سنی : از 1 روز تا 150 سال Adults : Up to 200 Children < 5 years : Up to 100

محدودیت‌ها و نکات تکمیلی

آزمایش ASO برای تشخیص عفونت‌های استرپتوکوکی حاد مناسب نیست، زیرا سطح ASO در شروع عفونت افزایش نمی‌یابد و برای تشخیص این عفونت‌ها، آزمایش‌های دیگری مانند کشت گلو ترجیح داده می‌شود. همچنین، برخی افراد ممکن است در پاسخ به عفونت‌های استرپتوکوکی، سطح ASO بالایی نشان ندهند، بنابراین نتیجه منفی نمی‌تواند به‌طور قطعی عدم وجود عفونت یا عوارض آن را تایید کند.