لوگوی آزمایشگاه پاتولوژی پایش اکسینآزمایشگاه پاتوبیولوژی پایشدقت امروز، سلامت فردا
بازگشت به فهرست آزمایش‌ها
راهنمای آزمایش

Borrelia Burgdorferi Ab (IgM)

آزمایش Borrelia Burgdorferi Ab (IgM) برای تشخیص آنتی‌بادی‌های IgM علیه باکتری Borrelia burgdorferi انجام می‌شود. این باکتری عامل بیماری لایم است که از طریق گزش کنه‌های آلوده منتقل می‌شود. آنتی‌بادی‌های IgM معمولاً در مراحل اولیه عفونت ظاهر می‌شوند و نشان‌دهنده عفونت اخیر یا فعال هستند.

اطلاعات نمونه‌گیری

نوع نمونه: سرم- پلاسما EDTA- پلاسما سيتراته حجم نمونه لازم: ١ميلی ليتر معیار رد نمونه: هموليز- ايکتريک- ليپميک

اهمیت بالینی

این آزمایش برای تشخیص زودهنگام بیماری لایم ضروری است. آنتی‌بادی‌های IgM معمولاً 2 تا 4 هفته پس از عفونت افزایش می‌یابند و پس از چند ماه کاهش پیدا می‌کنند. نتایج مثبت می‌تواند نشان‌دهنده عفونت تازه باشد، اما برای تأیید تشخیص، آزمایش‌های تکمیلی مانند Western Blot توصیه می‌شود.

تفسیر نتیجه

نتایج مثبت آزمایش Borrelia Burgdorferi Ab (IgM) نشان‌دهنده عفونت اولیه یا فعال است، اما برای تأیید نهایی باید با علائم بالینی و آزمایش‌های تکمیلی مانند Western Blot بررسی شود. نتیجه منفی معمولاً نشان‌دهنده عدم عفونت است، اما اگر آزمایش خیلی زود پس از تماس با باکتری انجام شود، ممکن است هنوز آنتی‌بادی IgM تولید نشده باشد، بنابراین تکرار تست در صورت مشکوک بودن علائم توصیه می‌شود.

محدودیت‌ها و نکات تکمیلی

ممکن است نتایج مثبت کاذب در برخی عفونت‌های ویروسی یا بیماری‌های خودایمنی مشاهده شود. برای تشخیص قطعی، باید همراه با آزمایش Western Blot بررسی شود. آزمایش نمی‌تواند بین عفونت جدید و باقی‌مانده آنتی‌بادی از عفونت قدیمی تفاوت قائل شود.