CA 19-9
آزمایش CA 19-9 یک تست خون است که سطح آنتیژن CA 19-9 (کربوهیدرات آنتیژن 19-9) را اندازهگیری میکند. این آنتیژن، پروتئینی است که سلولهای سرطانی به خصوص در سرطانهای لوزالمعده (پانکراس)، معده، و کبد تولید میکنند. این آزمایش برای تشخیص سرطان استفاده نمیشود، بلکه به عنوان یک نشانگر تومور برای پایش وضعیت بیماری و پاسخ بیمار به درمان مورد استفاده قرار میگیرد.
اطلاعات نمونهگیری
نوع نمونه: سرم ، پلاسماي هپارينه ، پلاسماي EDTA,مايعات بدن حجم نمونه لازم: ١ ميلي ليتر معیار رد نمونه: هموليز ، ليپميک ، ايکتريک
اهمیت بالینی
آزمایش CA 19-9 نقش مهمی در پایش بیماران مبتلا به سرطان پانکراس و برخی دیگر از انواع سرطانهای دستگاه گوارش دارد. پزشکان میتوانند با پیگیری سطح CA 19-9، از پیشرفت یا بهبود بیماری مطلع شوند و میزان موفقیت درمان را بسنجند. این آزمایش همچنین میتواند در شناسایی عود سرطان پس از درمان نقش مؤثری ایفا کند. اگر سطح CA 19-9 پس از درمان کاهش یابد، معمولاً نشانگر پاسخ مثبت به درمان است، اما اگر سطح آن افزایش یابد، احتمال عود یا پیشرفت بیماری وجود دارد.
تفسیر نتیجه
بازه سنی : از 1 روز تا 150 سال Up to 34
محدودیتها و نکات تکمیلی
عدم توانایی در تشخیص اولیه سرطان این آزمایش برای تشخیص اولیه سرطان مناسب نیست، زیرا ممکن است سطح CA 19-9 در مراحل ابتدایی سرطان تغییر چندانی نداشته باشد. افزایش سطح در شرایط غیرسرطانی عوامل غیر سرطانی مانند پانکراتیت، بیماریهای کبدی و مشکلات صفراوی میتوانند باعث افزایش CA 19-9 شوند و تفسیر نتایج را دشوار کنند. وجود نتایج منفی کاذب در برخی افراد، حتی با وجود سرطان پانکراس، سطح CA 19-9 ممکن است نرمال باشد، بنابراین این آزمایش نمیتواند به طور قطعی وجود یا عدم وجود سرطان را تأیید کند. تأثیر گروه خونی بر نتایج افرادی که گروه خونی لوئیس منفی دارند، نمیتوانند آنتیژن CA 19-9 را تولید کنند؛ در نتیجه، حتی اگر به سرطان مبتلا باشند، نتایج آزمایش برای آنها پایین یا صفر خواهد بود.