لوگوی آزمایشگاه پاتولوژی پایش اکسینآزمایشگاه پاتوبیولوژی پایشدقت امروز، سلامت فردا
بازگشت به فهرست آزمایش‌ها
راهنمای آزمایش

CPK

آزمایش CPK (کراتین فسفوکیناز) برای اندازه‌گیری سطح آنزیم CPK در خون استفاده می‌شود. این آنزیم عمدتاً در عضلات و قلب یافت می‌شود و افزایش سطح آن می‌تواند نشانه‌ای از آسیب به بافت‌های عضلانی یا قلبی باشد.

اطلاعات نمونه‌گیری

نوع نمونه: سرم ، پلاسماي هپارينه ، مايعات بدن حجم نمونه لازم: سرم:١ميلي ليتر//ساير:٢ميلي ليتر معیار رد نمونه: فريز دفريز نشود آمادگی لازم قبل از نمونه‌گیری: ناشتايي ، ورزش سنگين انجام ندادن ،اجتناب از مصرف داروي Hepatoxic

اهمیت بالینی

اهمیت بالینی این آزمایش در تشخیص سریع اختلالات قلبی، مانند حمله قلبی، و همچنین بیماری‌های عضلانی و اختلالات متابولیک نهفته است. پزشکان معمولاً از این آزمایش به عنوان ابزاری کلیدی برای ارزیابی وضعیت بیمار در موارد اضطراری استفاده می‌کنند

تفسیر نتیجه

تفسیر نتایج آزمایش CPK نیاز به بررسی سطح آنزیم و مقایسه آن با مقادیر طبیعی دارد. سطوح بالای CPK می‌توانند به آسیب بافتی شدید اشاره کنند و پزشک ممکن است آزمایش‌های بیشتری برای تعیین منبع آسیب تجویز کند. به طور کلی، تفسیر نتایج باید در زمینه تاریخچه پزشکی و علائم بالینی بیمار انجام شود تا به یک تشخیص دقیق برسیم.

محدودیت‌ها و نکات تکمیلی

نتایج مثبت کاذب: ممکن است به دلیل فعالیت بدنی شدید، عفونت‌ها یا آسیب‌های غیرقلبی افزایش یابد. نتایج منفی کاذب: در برخی شرایط خاص، مانند بیماری‌های مزمن، سطح CPK ممکن است طبیعی باشد حتی اگر آسیب وجود داشته باشد. عدم اختصاصیت: افزایش CPK می‌تواند به عوامل مختلفی مرتبط باشد و به تنهایی نمی‌تواند به تشخیص دقیق اختلال خاصی منجر شود.