Factor VII
آزمایش Factor VII سطح فاکتور VII، یکی از پروتئینهای ضروری در مسیر انعقاد خون، را اندازهگیری میکند. این فاکتور که در کبد تولید میشود، نقش مهمی در فعالسازی فرایند انعقاد خون دارد. کاهش یا افزایش سطح آن میتواند منجر به اختلالات خونریزیدهنده یا ترومبوتیک شود.
اطلاعات نمونهگیری
نوع نمونه: پلاسماي سيتراته فريز حجم نمونه لازم: ٢ميلی ليتر معیار رد نمونه: هموليز-لخته-سرم-ضدانعقاد نامناسب
اهمیت بالینی
این آزمایش برای بررسی اختلالات انعقادی، ارزیابی عملکرد کبد و تشخیص کمبود مادرزادی فاکتور VII انجام میشود. همچنین، در پایش اثر داروهای ضدانعقاد و بیماریهای کبدی نیز کاربرد دارد.
تفسیر نتیجه
سطح طبیعی نشاندهنده عملکرد سالم سیستم انعقادی است. کاهش سطح فاکتور VII میتواند نشاندهنده بیماریهای کبدی، کمبود ویتامین K یا نقص ژنتیکی باشد و ممکن است فرد را در معرض خونریزیهای شدید قرار دهد. افزایش سطح فاکتور VII در شرایط التهابی و برخی بیماریهای قلبیعروقی مشاهده میشود. برای تشخیص دقیق، باید آزمایشهای تکمیلی انجام شود.
محدودیتها و نکات تکمیلی
داروهای ضدانعقاد میتوانند بر نتیجه آزمایش تأثیر بگذارند. وضعیت تغذیه و میزان ویتامین K دریافتی میتواند بر سطوح فاکتور VII اثر بگذارد. برای تشخیص نهایی، بررسی سایر فاکتورهای انعقادی ضروری است.