لوگوی آزمایشگاه پاتولوژی پایش اکسینآزمایشگاه پاتوبیولوژی پایشدقت امروز، سلامت فردا
بازگشت به فهرست آزمایش‌ها
راهنمای آزمایش

H. Pylori (IgM)

آزمایش H. Pylori (IgM) برای بررسی وجود آنتی‌بادی‌های ایمونوگلوبولین M (IgM) علیه باکتری هلیکوباکتر پیلوری در خون انجام می‌شود. این باکتری که اغلب در معده زندگی می‌کند، می‌تواند موجب عفونت‌های معده و دوازدهه شده و در برخی موارد به زخم معده یا حتی سرطان معده منجر شود. آزمایش H. Pylori (IgM) کمک می‌کند تا ابتلا به عفونت حاد یا جدید ناشی از این باکتری تشخیص داده شود.

اطلاعات نمونه‌گیری

نوع نمونه: سرم ، پلاسماي EDTA حجم نمونه لازم: ١ميلي ليتر معیار رد نمونه: هموليز ، ايکتريک ، ليپميک

اهمیت بالینی

این آزمایش به پزشکان کمک می‌کند تا عفونت‌های حاد معده را که ناشی از هلیکوباکتر پیلوری هستند، تشخیص دهند و درمان مناسب را به سرعت آغاز کنند. درمان زودهنگام عفونت H. Pylori می‌تواند از بروز عوارض جدی مانند زخم معده و روده جلوگیری کند و همچنین ریسک ابتلا به سرطان معده را کاهش دهد.

تفسیر نتیجه

بازه سنی : از 1 روز تا 150 سال < 0.9 : Negative 0.9 – 1.1 : Borderline > 1.1 : Positive نتیجه مثبت IgM: معمولاً نشان‌دهنده وجود یک عفونت حاد یا فعال H. Pylori است و ممکن است نیاز به درمان آنتی‌بیوتیکی باشد. نتیجه منفی IgM: به این معناست که فرد ممکن است در حال حاضر عفونت جدید نداشته باشد، اما این نتیجه عفونت مزمن یا قدیمی را رد نمی‌کند.

محدودیت‌ها و نکات تکمیلی

آزمایش H. Pylori (IgM) دارای محدودیت‌هایی است. این آزمایش برای تشخیص عفونت‌های قدیمی یا مزمن مناسب نیست و فقط عفونت‌های جدید و حاد را شناسایی می‌کند. همچنین، ممکن است در برخی از افراد نتایج مثبت کاذب یا منفی کاذب به دلیل تفاوت‌های ایمنی فردی ایجاد شود. علاوه بر این، این آزمایش به تنهایی کافی نیست و برای تائید تشخیص عفونت H. Pylori معمولاً از آزمایش‌های تکمیلی دیگری مانند تست تنفسی اوره، آندوسکوپی و آزمایش مدفوع نیز استفاده می‌شود.