لوگوی آزمایشگاه پاتولوژی پایش اکسینآزمایشگاه پاتوبیولوژی پایشدقت امروز، سلامت فردا
بازگشت به فهرست آزمایش‌ها
راهنمای آزمایش

HbA1c

آزمایش هموگلوبین A1c (HbA1c) یک آزمایش خون است که برای اندازه‌گیری میانگین سطح قند خون در طی 2-3 ماه گذشته استفاده می‌شود. هموگلوبین پروتئینی است که در گلبول‌های قرمز خون وجود دارد و وظیفه حمل اکسیژن را بر عهده دارد. زمانی که سطح قند خون بالا باشد، مولکول‌های گلوکز به هموگلوبین متصل شده و هموگلوبین A1c را تشکیل می‌دهند. هرچه میزان قند خون بالاتر باشد، مقدار هموگلوبین A1c نیز بیشتر خواهد بود.

اطلاعات نمونه‌گیری

نوع نمونه: خون کامل EDTA يا هپارينه حجم نمونه لازم: ٢ ميلي ليتر معیار رد نمونه: هموليز- لخته -ضد انعقاد نامناسب آمادگی لازم قبل از نمونه‌گیری: در بيماران مبتلا به ديابت نوع ١آزمايش با فاصله ٣ ماه پيشنهاد مي شود.در مبتلايان به ديابت نوع ٢ درهنگام تشخيص بيماري هر٦ ماه يا هر گاه که بررسي کنترل خوب بيماري مورد نياز باشد درخواست مي شود.

اهمیت بالینی

تشخیص دیابت: این آزمایش برای تشخیص دیابت نوع 2 و پیش‌دیابت بسیار دقیق و قابل اعتماد است. نظارت بر کنترل قند خون: افراد مبتلا به دیابت از این آزمایش برای بررسی اثربخشی درمان و کنترل قند خون خود استفاده می‌کنند. ارزیابی خطر عوارض دیابت: سطح بالای این ماده با افزایش خطر ابتلا به عوارض دیابت مانند بیماری قلبی، آسیب به کلیه‌ها و عصب‌ها مرتبط است.

تفسیر نتیجه

HbA1c کمتر از 5.7 درصد: قند خون طبیعی HbA1c بین 5.7 تا 6.4 درصد: پیش‌دیابت HbA1c برابر یا بیشتر از 6.5 درصد: دیابت

محدودیت‌ها و نکات تکمیلی

تأثیر عوامل دیگر: برخی شرایط مانند کم‌خونی، بارداری و برخی بیماری‌های خونی ممکن است بر نتایج آزمایش تأثیر بگذارند. نشان‌دهنده تغییرات کوتاه‌مدت نیست: برای بررسی نوسانات کوتاه‌مدت قند خون، آزمایش‌های دیگری مانند گلوکز خون ناشتا و گلوکز خون تصادفی لازم است.