LDH
آزمایش لاکتات دهیدروژناز (LDH) یک آزمایش خون است که برای اندازهگیری میزان آنزیم لاکتات دهیدروژناز در خون انجام میشود. این آنزیم در اکثر سلولهای بدن وجود دارد و در فرآیند تولید انرژی سلولی نقش دارد.
اطلاعات نمونهگیری
نوع نمونه: سرم، مايعات بدن، CSF حجم نمونه لازم: سرم:١ ميلي ليتر / ساير:٢ ميلي ليتر معیار رد نمونه: هموليز، ايکتريک، ليپميک آمادگی لازم قبل از نمونهگیری: نياز به ناشتايي دارد، چند روز قبل از آزمايش از CODEINE ، CLOFIBRATE استفاده نشود.
اهمیت بالینی
تشخیص آسیب بافتی: وقتی سلولها آسیب میبینند، LDH از آنها آزاد شده و وارد جریان خون میشود. بنابراین، افزایش سطح LDH در خون میتواند نشانهای از آسیب به بافتهای مختلف بدن باشد. کمک به تشخیص بیماری: الگوی افزایش ایزوآنزیمهای LDH میتواند به پزشک در تشخیص نوع بافت آسیبدیده کمک کند. نظارت بر درمان: تغییرات در سطح LDH میتواند به پزشک در ارزیابی پاسخ به درمان و پیشرفت بیماری کمک کند.
تفسیر نتیجه
تفسیر نتایج: تفسیر نتایج آزمایش LDH باید توسط پزشک انجام شود و با در نظر گرفتن سایر علائم بالینی، نتایج آزمایشهای دیگر و سابقه پزشکی بیمار صورت گیرد. آزمایشهای تکمیلی: ممکن است برای تأیید تشخیص و بررسی علت افزایش سطح LDH، آزمایشهای دیگری مانند اکوکاردیوگرافی، سی تی اسکن، ام آر آی و بیوپسی درخواست شود.
محدودیتها و نکات تکمیلی
عدم اختصاصیت: افزایش سطح LDH نمیتواند به تنهایی نشاندهنده نوع خاصی از بیماری باشد و در شرایط مختلفی افزایش مییابد. تغییرات روزانه: سطح LDH ممکن است در طول روز بهطور طبیعی تغییر کند و تحت تأثیر فعالیتهای جسمی قرار گیرد. تداخل دارویی: برخی داروها و مواد شیمیایی میتوانند بر نتایج آزمایش تأثیر بگذارند. عدم تمایز بین بافتها: افزایش LDH نمیتواند مشخص کند که آسیب در کدام بافت یا ارگان رخ داده است. سازگاری با شرایط بالینی: سطح LDH ممکن است در بیماریهای مزمن یا شرایط غیرالتهابی نیز بالا باشد، بنابراین تفسیر آن نیازمند در نظر گرفتن شرایط بالینی بیمار است.