LE cell
آزمایش LE Cell به بررسی وجود سلولهای لوپوسی در خون یا مایعات بدن میپردازد. سلولهای LE، نوتروفیلهایی هستند که بقایای هسته سلولهای آسیبدیده را بلعیدهاند. پزشکان این آزمایش را برای کمک به تشخیص بیماریهای خودایمنی، بهخصوص لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE)، درخواست میکنند. در این تست، مشاهده سلولهای LE به عنوان یک نشانه قوی برای فعال شدن غیرطبیعی سیستم ایمنی در نظر گرفته میشود. آزمایش LE Cell امروزه کمتر رایج است اما همچنان در برخی موارد بالینی ارزش دارد.
اطلاعات نمونهگیری
نوع نمونه: خون کامل حجم نمونه لازم: ١٠ميلی ليتر معیار رد نمونه: نمونه کهنه- نمونه نامناسب يا ضدانعقاد دار يا لخته
اهمیت بالینی
آزمایش LE Cell به پزشکان کمک میکند تا بیماریهایی مانند لوپوس را زودتر و دقیقتر شناسایی کنند. وجود سلولهای LE در نمونه خون میتواند به عنوان یک معیار کمکی در تشخیص لوپوس و گاهی دیگر بیماریهای خودایمنی عمل کند. اگرچه امروزه آزمایشهایی مانند ANA حساسیت بالاتری دارند، آزمایش LE Cell همچنان در تشخیص موارد خاص مؤثر باقی مانده است.
تفسیر نتیجه
نتیجه مثبت آزمایش LE Cell، وجود سلولهای لوپوسی را تایید میکند و پزشک را به سمت تشخیص بیماریهای خودایمنی راهنمایی میکند. نتیجه منفی این آزمایش نیز به تنهایی رد قطعی بیماری را نشان نمیدهد. پزشکان باید نتایج آزمایش LE Cell را در کنار علائم بالینی و سایر تستهای آزمایشگاهی تفسیر کنند.
محدودیتها و نکات تکمیلی
آزمایش LE Cell حساسیت نسبتاً کمی دارد و نمیتواند همه بیماران مبتلا به لوپوس را شناسایی کند. علاوه بر این، برخی بیماریهای غیرلوپوسی نیز ممکن است نتیجه مثبت کاذب ایجاد کنند. زمانبندی نمونهگیری و شرایط نگهداری نمونه میتوانند بر دقت نتایج آزمایش تاثیرگذار باشند. بنابراین پزشکان معمولاً این تست را همراه با سایر آزمایشهای تخصصی درخواست میکنند.