SGOT (AST)
آزمایش AST یا SGOT یک آزمایش خون است که سطح آنزیم آسپارتات آمینوترانسفراز را در خون اندازهگیری میکند. این آنزیم به طور عمده در میتوکندری سلولها، از جمله سلولهای کبدی، قلبی و عضلانی یافت میشود. هنگامی که این سلولها آسیب میبینند، آنزیم AST از سلول آزاد شده و وارد جریان خون میشود. بنابراین، افزایش سطح AST در خون میتواند نشانهای از آسیب به این بافتها باشد.
اطلاعات نمونهگیری
نوع نمونه: سرم، پلاسما EDTA ، پلاسما هپارينه ، CSF حجم نمونه لازم: ١ ميلي ليتر معیار رد نمونه: هموليز، ليپميک، ضد انعقاد آمادگی لازم قبل از نمونهگیری: ناشتايي، اجتناب از مصرف داروي hepatotoxic
اهمیت بالینی
تشخیص آسیب کبدی: افزایش سطح AST یکی از نشانههای اولیه آسیب کبدی است که میتواند ناشی از هپاتیت، سیروز کبدی، کبد چرب یا مصرف برخی داروها باشد. تشخیص آسیب قلبی: در حملات قلبی و سایر آسیبهای قلبی، سطح AST افزایش مییابد. تشخیص آسیب عضلانی: بیماریهای عضلانی مانند رابدومیولیز باعث افزایش سطح AST میشود. نظارت بر درمان: آزمایش AST برای نظارت بر پاسخ به درمان بیماریهای کبدی، قلبی و عضلانی استفاده میشود.
تفسیر نتیجه
محدوده طبیعی: محدوده طبیعی AST بسته به آزمایشگاه و روش اندازهگیری ممکن است کمی متفاوت باشد. افزایش سطح AST: افزایش سطح AST نشاندهنده آسیب به سلولهای حاوی این آنزیم است. اما به تنهایی نمیتواند علت دقیق افزایش را مشخص کند. برای تشخیص دقیق، آزمایشهای تکمیلی مانند ALT (آلانین آمینوترانسفراز) و سایر آزمایشهای عملکرد کبدی مورد نیاز است. کاهش سطح AST: کاهش سطح AST به ندرت رخ میدهد و ممکن است به دلیل کمبود ویتامین B6 باشد.
محدودیتها و نکات تکمیلی
عدم اختصاصیت: افزایش سطح AST میتواند دلایل مختلفی داشته باشد و به تنهایی برای تشخیص قطعی بیماری کافی نیست. تأثیر عوامل دیگر: برخی داروها، فعالیت بدنی شدید و برخی شرایط پزشکی دیگر میتوانند بر سطح AST تأثیر بگذارند.