Uric Acid
آزمایش اسید اوریک آزمایشی است که میزان اسید اوریک، یک محصول نهایی متابولیسم پورینها، را در خون اندازهگیری میکند. پورینها ترکیبات آلی نیتروژن داری هستند که در DNA و RNA یافت میشوند. پس از تجزیه پورینها، اسید اوریک تولید میشود که به طور طبیعی توسط کلیهها از بدن دفع میشود.
اطلاعات نمونهگیری
نوع نمونه: سرم، پلاسماي هپارينه، پلاسماي EDTA، ادرار، مايعات بدن حجم نمونه لازم: ١ميلي ليتر معیار رد نمونه: هموليز، ليپميک، ايکتريک آمادگی لازم قبل از نمونهگیری: ناشتايي ، از Salicylates چند روز قبل استفاده نشود.
اهمیت بالینی
تشخیص نقرس: افزایش سطح اسید اوریک (هیپراوریسمی) علت اصلی نقرس است، بیماری التهابی مفصلی که با تجمع کریستالهای اورات در مفاصل مشخص میشود. ارزیابی خطر سنگ کلیه: سطوح بالای اسید اوریک میتوانند خطر تشکیل سنگ کلیه را افزایش دهند. نظارت بر درمان: آزمایش اسید اوریک برای ارزیابی اثربخشی درمان نقرس و سایر اختلالات مرتبط با اسید اوریک استفاده میشود. تشخیص اختلالات متابولیک: برخی اختلالات ژنتیکی مانند سندرم لش-نیهان باعث افزایش تولید اسید اوریک میشوند.
تفسیر نتیجه
محدوده طبیعی: محدوده طبیعی اسید اوریک بسته به سن، جنس و روش آزمایشگاهی متفاوت است. افزایش سطح اسید اوریک: میتواند نشاندهنده نقرس، سنگ کلیه، اختلالات کلیوی یا متابولیک باشد. کاهش سطح اسید اوریک: میتواند نشاندهنده سوء تغذیه، بیماری کبد یا مصرف برخی داروها باشد.
محدودیتها و نکات تکمیلی
عدم اختصاصیت: افزایش سطح اسید اوریک میتواند دلایل مختلفی داشته باشد و به تنهایی برای تشخیص قطعی بیماری کافی نیست. تأثیر عوامل دیگر: فعالیت بدنی، استرس، داروها و برخی شرایط پزشکی میتوانند بر سطح اسید اوریک تأثیر بگذارند.